Πέρασε καιρός από τότε που το απόγευμα μου γέμισε μια τόσο καλή ταινία. Για τους φίλους του κινηματογράφου ο σκηνοθέτης της ταινίας "12" είναι ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός. Μιλάμε για τον Nikita Mikhalkov. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2007 και έλαβε εξαιρετικές κριτικές, γεγονός που αποδεικνύεται από την υποψηφιότητα για όσκαρ που προτάθηκε ως μια από τις καλύτερες ξενόγλωσσες ταινίες. Γνωρίζουμε ακόμη πως αποτελεί μια ελεύθερη μεταφορά της ταινίας του Sidney Lumet "12 angry men".
Αναφορικά με την υπόθεση τώρα, τοποθετούμαστε στην παγωμένη Μόσχα, όπου ένας νεαρός Τσετσένος κατηγορείται για τη δολοφονία του θείου του, ο οποίος ήταν στρατιωτικός του Ρωσικού στρατού. Παρατηρούμε, λοιπόν, την προσπάθεια ενός εκ των 12 ενόρκων να πείσει τους υπόλοιπους 11, σχετικά με την αθωότητα του νέου. Αρκετά καλή χρήση πολλαπλών λήψεων από κάμερες και με αναχρονισμούς από την παιδική ηλικία του νεαρού φανερώνεται μπροστά μας, έστω και λίγο, η φρίκη του πολέμου.
Προφανώς και ο σεναριογράφος επιμελώς έπλεξε τους χαρακτήρες ώστε να μας παρουσιάσει χαρακτηριστικά παραδείγματα από κάθε στρώμα της ρωσικής κοινωνίας. Ένας ρατσιστής οδηγός ταξί, ένας ιδιαίτερα ύποπτος γιατρός, ένας αμφιταλαντευόμενος τηλεοπτικός παραγωγός, ένας επιζών του ολοκαυτώματος, ένας επιδεικτικός μουσικός, ένας υπεύθυνος νεκροταφείου και μερικές ακόμη προσωπικότητες παρουσιάζουν την περίπλοκη και υπό διάβρωση κοινωνία της Ρωσίας.
Στα χέρια τους, λοιπόν, βρίσκεται η τύχη ενός νεαρού που σκότωσε τον θείο του. Ή μήπως δεν είναι εκείνος ο ένοχος; Όμως, ο ηλικιωμένος από τον όροφο κάτω από τον τόπο του εγκλήματος τον είδε να τρέχει, το ίδιο και η γειτόνισσα! Ήταν άραγε εκείνος, ή μια καλοσχεδιασμένη πλεκτάνη ώστε να φύγουν αρκετά άτομα από τη μέση με περίτεχνο και σχετικά εύκολο τρόπο;
Τις ερωτήσεις σας η ταινία που τιμήθηκε με το βραβείου του "Χρυσού Λέοντα" στις 8 Σεπτεμβρίου του 2007 και χαρακτηρίστηκε ως η επιβεβαίωση της δεξιοτεχνίας με την οποία ο Mikhalkov εξερευνά και αποκαλύπτει σε μας, με αίσθημα ταπεινότητας και έντονα συναισθήματα, την πολυπλοκότητα της ύπαρξης!
Θα αποτελέσει σίγουρα πολύ καλή συντροφιά, γεμίζοντας το απόγευμα σου αγαπητέ αναγνώστη μιας και μιλάμε για ταινία 159 λεπτών(!). Καλή διασκέδαση σε όποιον την παρακολουθήσει!
Αναφορικά με την υπόθεση τώρα, τοποθετούμαστε στην παγωμένη Μόσχα, όπου ένας νεαρός Τσετσένος κατηγορείται για τη δολοφονία του θείου του, ο οποίος ήταν στρατιωτικός του Ρωσικού στρατού. Παρατηρούμε, λοιπόν, την προσπάθεια ενός εκ των 12 ενόρκων να πείσει τους υπόλοιπους 11, σχετικά με την αθωότητα του νέου. Αρκετά καλή χρήση πολλαπλών λήψεων από κάμερες και με αναχρονισμούς από την παιδική ηλικία του νεαρού φανερώνεται μπροστά μας, έστω και λίγο, η φρίκη του πολέμου.
Προφανώς και ο σεναριογράφος επιμελώς έπλεξε τους χαρακτήρες ώστε να μας παρουσιάσει χαρακτηριστικά παραδείγματα από κάθε στρώμα της ρωσικής κοινωνίας. Ένας ρατσιστής οδηγός ταξί, ένας ιδιαίτερα ύποπτος γιατρός, ένας αμφιταλαντευόμενος τηλεοπτικός παραγωγός, ένας επιζών του ολοκαυτώματος, ένας επιδεικτικός μουσικός, ένας υπεύθυνος νεκροταφείου και μερικές ακόμη προσωπικότητες παρουσιάζουν την περίπλοκη και υπό διάβρωση κοινωνία της Ρωσίας.
Στα χέρια τους, λοιπόν, βρίσκεται η τύχη ενός νεαρού που σκότωσε τον θείο του. Ή μήπως δεν είναι εκείνος ο ένοχος; Όμως, ο ηλικιωμένος από τον όροφο κάτω από τον τόπο του εγκλήματος τον είδε να τρέχει, το ίδιο και η γειτόνισσα! Ήταν άραγε εκείνος, ή μια καλοσχεδιασμένη πλεκτάνη ώστε να φύγουν αρκετά άτομα από τη μέση με περίτεχνο και σχετικά εύκολο τρόπο;
Τις ερωτήσεις σας η ταινία που τιμήθηκε με το βραβείου του "Χρυσού Λέοντα" στις 8 Σεπτεμβρίου του 2007 και χαρακτηρίστηκε ως η επιβεβαίωση της δεξιοτεχνίας με την οποία ο Mikhalkov εξερευνά και αποκαλύπτει σε μας, με αίσθημα ταπεινότητας και έντονα συναισθήματα, την πολυπλοκότητα της ύπαρξης!
Θα αποτελέσει σίγουρα πολύ καλή συντροφιά, γεμίζοντας το απόγευμα σου αγαπητέ αναγνώστη μιας και μιλάμε για ταινία 159 λεπτών(!). Καλή διασκέδαση σε όποιον την παρακολουθήσει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου