Αγανακτισμένοι στο Λευκό!

Αυτό το σύνθημα και η ανάγκη να δω κάτι διαφορετικό με τράβηξε προς το Λευκό Πύργο σήμερα. Δεν λέω πως είμαι κανένας αγωνιστής που έχει παλέψει για την πατρίδα, ούτε πως κατεβαίνω σε διαδηλώσεις, όμως κάτι με τράβηξε στο να παρευρεθώ στη σημερινή. Έφτασα γύρω στις 7 με παρέα, περιμένοντας να δω μερικές ομάδες ανθρώπων σκόρπια εδώ και εκεί. Αυτό που αντίκρισα ήταν πέρα από κάθε προσδοκία μου. Πλήθος, άτακτο μεν με μια κοινή πεποίθηση όμως. Ήθελαν μια αλλαγή. Ζητούσαν ένα τρόπο να εκφραστούν, που οι πορείες ως μορφή πίεσης δεν φαίνεται να προσφέρουν. Τα γεγονότα πήραν την τροπή τους και ο άτακτος όχλος σιγά σιγά ξεκίνησε να ενώνεται! Και έγινε μια παρέα ανθρώπων άγνωστων μεταξύ τους, με διαφορετικές απόψεις που τους ένωνε όμως κάτι! Ήταν όλοι πικραμένοι. Ταλαιπωρημένοι, πολλοί από αυτούς άνεργοι. Με οικογένειες που θέλουν να στηρίξουν όμως δεν μπορούν. Από τα πιο εύπορα στρώματα ως τα πιο χαμηλά βρέθηκαν εκεί. Βρέθηκαν εκεί για να διαμαρτυρηθούν.

Συνθήματα ακούγονταν αρχικά από λίγα στόματα, έπειτα όμως όλο και πλήθαιναν οι φωνές που έλεγαν ''Δεν πληρώνουμε'' και η κωμικοτραγική φωνή που πρόσθεσε ''δεν έχουμε για να πληρώσουμε'' και ήχησε πολύ έντονα στα αυτιά όλων των παρευρισκομένων.  Είχαν τυπωθεί μπλουζάκια με το σύνθημα ''ελικόπτερα για τους κλέφτες!'' και το ''δεν βλέπουμε την ώρα να φύγετε απ' εδώ, ως τότε θα καθόμαστε στον Πύργο το Λευκό''
Ζητήθηκε από το πλήθος να συσταθούν επιτροπές που θα ασχολούνται με την περιφρούρηση του χώρου και με πρακτικά ζητήματα, ακούστηκε όμως ένα βροντερό ΟΧΙ. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από τον προφανή. Τα συμβούλια των 5 και των 10 ατόμων κατέληξαν από ολιγομελή να φτάσουν τον αριθμό των 300 που βασανίζουν ένα ολόκληρο λαό! Διότι εάν η κυβέρνηση φοβόταν το λαό θα προσέφερε Δημοκρατία, τώρα που ο λαός όμως φοβάται την κυβέρνηση, προσφέρετε τυραννία σε μας τους γονείς μας κυρίως και αν δεν αλλάξει η κατάσταση, ΚΑΙ στα παιδιά μας.
Ίσως οι Ισπανοί να περιγελούν με το έθνος που δεν λέει να ξυπνήσει. Ας τους στείλουμε λοιπόν ένα μήνυμα σήμερα και αύριο και για όσο μπορέσει να κρατήσει όλο αυτό! Ίσως εκείνοι να ήρθαν προετοιμασμένοι στην Puerta del Sol αλλά στις πλατείες της Ελλάδας και στα μέρη που μαζεύτηκαν οι Έλληνες και όσοι πονούν αυτό τον τόπο, έφεραν μαζί τους την αγανάκτηση τους!



 

Όσο νύχτωνε ο κόσμος δεν έλεγε να φύγει και μπορούσε ένας παρατηρητής να δει ανθρώπους όλων των ηλικιών ακόμη και μικρά παιδιά να έχουν ενταχθεί στο πλήθος που αναζητά να πιαστεί από κάπου.  Ακούστηκε η ορθή κατ' εμέ άποψη να γίνεται καθημερινά αυτή η μάζωξη- που μιλώντας σε έναν από τα άτομα που έφτασαν πρώτοι δήλωσε πως όλο το event ξεκίνησε από το facebook, ηγέτες και καθοδηγητές δεν υπάρχουν παρά μόνο αγανακτισμένοι- μέχρι να συμβεί κάτι και το σκηνικό να αλλάξει!
Με συγχωρείται για το τρόπο που παίζει το video όμως με τα μέσα που διαθέτω είναι αδύνατο να τραβηχτεί καλύτερα μιας και είναι από κάμερα κινητού στο πλάι!Όσοι έχετε την υπομονή και τη θέληση δείτε πόσο περίπου κόσμο είχε!

Ακούστηκαν απεγνωσμένες φωνές που συγκίνησαν και σκοπό είχαν να αφυπνίσουν. ''Μην φοβάστε είπε κάποιος'' Το κεντρικό σύνθημα της Ισπανίας είναι Πραγματική Δημοκρατία και στη χώρα που έβγαλε τη Δημοκρατία δεν μιλάμε για αυτό το θεσμό!Φοβόμαστε! ''Είστε όλοι εδώ και είστε αρχηγοί!Αφού σηκωθήκατε από τον καναπέ, αφήσατε την ησυχία σας και τον καφέ σας και ήρθατε εδώ, είστε όλοι αρχηγοί!'' Και κλείνω με τις δηλώσεις ενός νεαρού 26 χρονών που έζησε σε Αμερική και Σκωτία και στα χέρια του έχει δυο πτυχία. Ήρθε στη πατρίδα του για να βρει δουλειά και να στηρίξει την οικογένεια του. ''Νιώθω σαν σκουπίδι. Σαν τενεκές γιατί δεν μου δίνετε η δυνατότητα ενώ είμαι 26 χρονών να στηρίξω την οικογένεια μου και γι' αυτό νιώθω αχρείαστος και λυπημένος!"